کتاب بالاخره یه روزی قشنگ حرف می زنم

اثر دیوید سداریس از انتشارات نشر چشمه - مترجم: پیمان خاکسار-کمدی

دیوید سداریس، پرمخاطب‌ترین طنز نویس پانزده سال اخیر امریکاست. تمامی کتاب‌هایش با مقیاس نجومی پرفروش‌اند. تا کنون تها در امریکا هشت میلیون نسخه از آثارش به فروش رسیده است. البته پرطرفدارترین و بهترین کتابش همین است که در دست دارید.
بالاخره یک روزی قشنگ حرف می‌زنم در سال 2000 منتشرشد. همه آن را ستودند، هم منتقدان دوستش دارند و هم خوانندگان.سداریس برای این کتاب از طرف مجّله‌ی تایمز، طنزنویس سال لقب گرفت.


خرید کتاب بالاخره یه روزی قشنگ حرف می زنم
جستجوی کتاب بالاخره یه روزی قشنگ حرف می زنم در گودریدز

معرفی کتاب بالاخره یه روزی قشنگ حرف می زنم از نگاه کاربران
Me talk Pretty one day, David Sedaris (1956)
Me Talk Pretty One Day, published in 2000, is a bestselling collection of essays by American humorist David Sedaris. The book is separated into two parts. The first part consists of essays about Sedaris’s life before his move to Normandy, France, including his upbringing in suburban Raleigh, North Carolina, his time working odd jobs in New York City, and a visit to New York from a childhood friend and her bumpkinish girlfriend. The second section, @Deux@, tells of Sedaris’s move to Normandy with his partner Hugh, often drawing humor from his efforts to live in France without speaking the French language and his frustrated attempts to learn it. Prior to publication, several of the essays were read by the author on the Public Radio International program, This American Life.
تاریخ نخستین خوانش: بیست و نهم ماه دسامبر سال 2013 میلادی
عنوان: بالاخره یه روزی قشنگ حرف میزنم؛ اثر: دیوید سداریس؛ مترجم: پیمان خاکسار؛ مشخصات نشر: تهران، نشر چشمه، 1391؛ در 234 ص؛ اندازه 5/21 در 5/14 س.م، شابک: 9786002291134؛ موضوع: داستانهای طنزآمیز نویسندگان آمریکایی قرن 21 م
مجموعه‌ ای از مقاله‌ ها و یادداشت‌های طنز: «دیوید سداریس» نویسنده‌ ی امریکایی است. پیمان خاکسار در مقدمه‌ ی کتاب درباره‌ ی رفتن سراغ نویسنده‌ هایی همچون: سداریس، و معرفی آن‌ها به خوانشگران فارسی‌ زبان می‌نویسد: «ممکن است با دیدن عناوین بعضی از کتاب‌هایی که ترجمه کرده‌ ام با خودتان بگویید این نویسنده‌ ها دیگر کیستند؟ شاید پیش خودتان فکر کنید که خاکسار دوست دارد نویسنده‌ های بی‌ اهمیت و ناشناخته را از تاریک‌ترین کنج‌های ادبیات جهان پیدا کند و آثارشان را ترجمه کند. این‌طور نیست. این نویسنده‌ ها مهم‌ هستند؛ شاید مهم‌تر و مشهورتر از کسانی که آثارشان در ایران ترجمه و خوانده می‌شود. در دورانی که مخاطب ادبیات بودم و ترجمه نمی‌کردم همیشه برایم سؤال بود که چرا هیچ مترجمی سراغ این آثار نمی‌رود؟ شاید همین باعث شد به ترجمه روی بیاورم تا نویسنده‌ هایی را که دوستشان داشتم، ولی آثارشان به فارسی ترجمه نشده بود را به شما معرفی کنم تا در لذت خواندن‌شان باهم شریک شویم. دیوید سداریس هم از همین دسته نویسندگان است.» ا. شربیانی

مشاهده لینک اصلی

ریویو رو دو بار نوشتم و پاک شد و منم خب لجباز بازم می نویسم. با پی سی دیگه ای دارم می تایپم و خعلی تحت فشارم. :دی خیلی خلاصه می گم. من آدمی ام که دنبال خندیدنم و این کتاب بهم ندادش راستشو بخواین. نه این که اصلاْ نخندم یا بگم لوس و خنک و مسخره بود. ولی اون قدرام خنده دار نبود. نهایت خندیدنم یه پوزخند دو ثانیه ای بود. البته این وسط چیزی هس که طنز رو حساس می کنه و اونم ظرافت های ادبی و زبانی و همچنین فرهنگی و ارزشی و عرفی هس. این جاس که مترجم به چالش کشیده میشه و همت و زحمت می طلبه و خلاقیتش سنجیده میشه. با این حال مترجم و نویسنده تقریباْ بی تقصیرن و بر می گرده به همون جریان ظرافت ها و اینا. اما دلیل سه دادنم هدف طنز بود. ینی نقد. نقد اجتماعی و اخلاقی و فرهنگی نویسنده که خاطراتشو به شدت صادقانه و خالصانه بیان می کرد و باعث شد من دیدم به خودم و زندگیم عوض شه. ینی کم تر به خودم سخت بگیرم و این قد غرغرو نباشم و بدخلقی نکنم. فک کنم همین برای یه نویسنده کافی باشه. مگه چه انتظاری از مخاطبش داره جز تاثیر گذاری و به فکر فرو بردنش؟

مشاهده لینک اصلی
من به این کتاب به انتظار صدای مرد سفید پوست خودخواهانه و خودخواهانه افتادم، و من این کتاب را با این مرد سفیدپوست خنده دار، ظالمانه، و خودخواهانه خندیدم. من دیوید سداریس را نمی توانم قضاوت کنم چون شخصیت واقعی او را نمی دانم، اما او در این مقاله ها یک شخصیت خجالتی را نشان می دهد. او بر روی مفاهیم مانند سخنرانی و خانواده بازتاب می کند و چندین قطعه از تجربیاتش به عنوان یک زندگی آمریکایی در فرانسه یاد می شود. در حالی که بعضی از داستان های خلاقانه سداریس - تاکید بر @ داستانی، @ بر اساس چندین منبع - به سرزمین های توخالی و غول پیکر تبدیل می شوند، من هنوز هم خودم را لرز دادم، زیرا او مبارزه خود را با سخنرانی خود و افکار خود در پازل جدول کلمات متقاطع مشخص کرد. مقالات مورد علاقه من شامل @ کارولینای جنوبی، @ @ 21 Down، @ و Pikka Pocketoni @، سخنان سرگرم کننده که در آن Sedaris خود را پایین یک پیج یا دو. من این مجموعه را توصیه می کنم اگر شما از snark لذت می برید و می توانید برخی از pretentiousness همراه با rants و طنز خود را معده.

مشاهده لینک اصلی
من واقعا واقعی و بدون قید و شرط خود را برای دیوید سدیاریس در این سایت قبل بیان کردم. با این دوباره خواندن متوجه شدم که عشق من ممکن است ناسالم باشد. می بینید هفته گذشته من این کتاب را خواندم در حالی که یک شخصیت در یک کمدی خواندنی بود @ هنگامی که شما در شعله های آتش گرفتار بودید @ به جای اینکه خوشحال باشید که سداریس مطبوعات آزاد کاملا مناسب را دریافت می کرد، من فقط می توانستم از توده های IDIOTS خسته شوم کسی که ممکن است به آمازون رجوع کند، چیزی را با عشق واقعی من خریداری می کند و پس از آن بررسی های ترسناکی را انجام می دهد (با املا و نقاط ضعف، کمتر)، بنابراین قلب او را می شکند. با توجه به این موضوع، از شما عزیزان عزیزم خواسته ام که در مورد عزیزم دیوید را بخوانم و در مورد آن به اندازه دلخواه خود بخوانم و بپرسم، اما لطفا - به کوزین کارل نیمی از او راجع به او بگویید. نویسندگان هوشمند در حال حاضر یک نژاد در حال مرگ هستند.

مشاهده لینک اصلی
دیوید سدریس مدتهاست در لبه آگاهی من بوده است. من کاملا مطمئن هستم که او را شنیدم که در رادیو مصاحبه کرده است. یا شاید او در این قسمت برای شرکت در جشنواره نویسندگان شرکت کرد. در هر صورت، من قبل از آن نوشته هایش را ننوشته بودم و این کتاب را بخوانم نه به این دلیل که من آن را جستجو کردم، بلکه به این دلیل که به من هدیه داده شد. این به من داده شد زیرا سداریس درباره پاریس می نویسد و فکر من این است که من را مورد توجه قرار می دهد. او درست بود من از داستان های مربوط به زندگی سداریس در پاریس، خصوصا در مورد تلاش های او برای یادگیری فرانسه، لذت بردم. گفتم، مطمئن نیستم که از راه من برای خواندن بیشتر کارهای سداریس بیرون بیایم. اولین داستان در حجم، تا حدودی چیزی است که من را خاموش می کند. در آن، Sedaris می نویسد در مورد سخنرانی او به عنوان یک کودک برای غلبه بر لست خود را. او به نظر می رسد پیشنهاد می کند که همه پسران لیسپوست همجنسگرا باشند یا شاید همه پسران همجنسگرا لوس بمانند. من تردید دارم که داستان درست است، اما صرف نظر از نقطه Sedaris می خواستم، آن را به من تحمیل به جای مشتاق. تحریک شدن ادامه یافت، با وجود لحظات واقعا خنده دار در سایر قسمت های کتاب. واضح است که Sedaris می تواند خنده دار باشد. با این حال، داستان های خنده دار در این جلد باعث شد من لبخند بزنم تا بجای خندیدن با صدای بلند و بعضی از آنها احتمالا داستان بیشتر از واقعیت است. به طور کلی، خوب به خوبی اما بزرگ نیست. شاید این فقط کتاب اشتباه برای خواندن این هفته بود. 2-1 / 2 ستاره.

مشاهده لینک اصلی
من به عنوان خوانده شده من یک روز یک روز به توصیه هم اتاقی من، افسانه WER صحبت کنید. او به من کپی خود را از کتاب داد، بنابراین با توصیه قوی و خواندن رایگان، من نمی توانم امتناع کنم. من یک روز زیبا صحبت می کنم یک زندگینامه خشن از نویسنده و طنز آمیز دیوید سدریس است. من خودم را به عنوان \"زندگینامه\" می گویم، زیرا به ترتیب زمانی ارجاع داده نمی شود، و این نیز یک تاریخچه ای از تاریخچه ای از وقایع زندگی اش نیست. در عوض، او زندگی را به عنوان مجموعه ای از عکس ها ارائه می دهد که بعضی از آنها زمانی است که کودک او (مانند مبارزات او با سخنرانی خود) از سال های کالج (و او در داروخانه ها و هنرهای نمایشی) آخرین 1/3 تجربیات خود را به عنوان یک آمریکایی در فرانسه ثبت کرده است. من یک روز کاملا صحبت می کنم بسیار جالب است. به عنوان یک نیویورکر، من به ویژه مشاهدات خود را برای یک شرکت در حال حرکت در نیویورک شهر دوست داشتم. (همانطور که هر کسی که به اندازه کافی در نیویورک زندگی کرده است می تواند به شما بگوید، اگر بخواهید با هم صحبت کنید، به طور ناگهانی مکالمه ها به املاک و مستغلات تبدیل می شوند). به عنوان مثال: به طور کلی توافق شد که یک استودیوی بزرگ در خیابان D برای زندگی در یکی از شهرها ترجیح داده شود. حرکتی که از یک محله Brooklyn یا Staten Island به سمت دیگر بود، خوب بود، اما مگر اینکه فرزندانتان در مورد آن فکر کنند، حتی افراد بی خانمان آن را یک گام به سمت منهتن می کشند. مشتریان ترک این جزیره برای Astoria یا Cobble Hill ادعا می کنند که به تغییر سرعت می پیوندند و می گویند خوب است که در نهایت یک باغ یا کمی نزدیک به فرودگاه زندگی کنیم. آنها یک چهره خوب را به آن اضافه می کنند، اما همیشه می تواند یک حس اساسی شکست را تشخیص دهد. آپارتمان ها ممکن است در مکان های دیگر بزرگتر و ارزان تر باشند، اما هرگز نمی توان بر روی دایره قدیمی خود دوستی که سفر طولانی را برای شرکت در جشن تولد داشته باشد، حساب نمی شود. حتی واشنگتن هیتز یک کشش در نظر گرفته شد. مردم به عنوان برجسته نیویورک به آن اشاره کردند، هرچند که در منهتن درست بود. با این حال، متوجه شدم که autobiographies (مهم نیست که چقدر خوب هستند) اغلب به شدت خودخواهانه در بخش های مختلف، و این کتاب استثنایی از قانون است. به عنوان مثال، در یک تصویر Sedaris مجموعه ای از رویاهای که او اغلب دارد توصیف می کند. این بخش خاص با داستان های دیگرش درباره زندگی در فرانسه فرق نمی کند و به نظر می رسید که آن را می کشید. در کل، ادبیات عالی نیست، اما سرگرمی خواندن با این وجود. من آن را در پرواز هواپیما از نیویورک به آمستردام خواندم، و آن را برای این نوع سفر مناسب بود. بی نظیر و سرگرم کننده، برای گذر زمان.

مشاهده لینک اصلی
بنابراین، شاید دقیقا داستان ادبی نیست، زیرا به لحاظ فنی به صورت خلاق غیر داستانی قرار می گیرد. با این حال، من شخصا فکر می کنم خلاقیت غیر داستانی باید یک شکل از داستان ادبی در نظر گرفته شود که همه چیز و یا حتی بیشتر چیزها در یک داستان خلاقانه غیر داستانی باید به شدت â € œrealâ € باشد. علاوه بر این، این یکی از کتابهای مورد علاقه من تمام وقت است! من یک روز روزمره توسط دیوید سداریس صحبت می کنم که در دو قسمت اتفاق می افتد: قسمت اول و قسمت دوم. در بخش اول، سداریس داستان های دوران کودکی و خانوادگی خود را می گوید. قسمت دوم، تجربه ی خود را در فرانسه به عنوان یک بازدید کننده از اموال شریک خود در نرماندی و بعدا پیوند غیرمنتظره از نیویورک به پاریس می گیرد. طنز جادویی و حس شوخ طبعی که داستان های سداری را در خود جلب می کنند لحظات گاه به گاه از شیرینی و آسیب پذیری غیر منتظره و همه چیز تیزتر است. از سالهای اولیه او به عنوان یک کودک که از طریق مدرسه ابتدایی به سال های میانه خود در مدرسه می پیوندد و با یک زبان جدید مبارزه می کند، سداریس موفق به گرفتن شخصیت ها و تنظیمات فوق العاده و با شکوه است. با تنها یک توصیف کوچکی و یک خط یا دو گفتگو، او قادر به ایجاد یک شخصیت زنده است که از صفحه خارج می شود. زبان او روشن و مختصر است و نه بیش از حد گلها و این در وضوح و ظرافت شخصیت های او منعکس شده است. برای هر کسی که با یادگیری زبان دوم تلاش کرده است داستان های سداریس به یادگیری زبان فرانسه کمک می کند کف. من هرگز قبل از یک نوشتن مواجه نشدم که به طرز وحشیانه ای نشان می دهد که چگونه احساس می شود در این نوع محدودیت که در آن شما می دانید کلمات کافی برای گفتن، اما تقریبا به اندازه کافی به معنی است. به عنوان مثال، او توضیح می دهد که چگونه کلاس فرانسوی او تلاش می کند به دانشجوی مسلمان در مورد عید پاک بگوید (به طور عام français البته) \"او خود خود را عیسی مسیح تماس بگیرید و پس از آن او یک روز در دوتا از ماموریت â € |lumber.â € â € œHe یک روز می میرد و پس از آن او به بالای سر من می رود تا با پدر خود زندگی کند. â € â € œ او خود را از موی بلند و پس از او می میرد، برای اولین بار او به اینجا آمده است برای سلام به مردم \".\" خوب، عیسی \". Sedarisâ € ™                                                           برای پیدا کردن ماهیت شخصیت، در حال حرکت، فکر تحریک، و، بیشتر از همه، سرگرم کننده خواندن.

مشاهده لینک اصلی
کتاب های مرتبط با - کتاب بالاخره یه روزی قشنگ حرف می زنم


 کتاب مرد بی وطن
 کتاب چگونه بر جهان حکومت کنیم
 کتاب لبخند بی لهجه
 کتاب تو نخ بابام
 کتاب مرد بی وطن
 کتاب بازاریابی دهان به دهان